نیلوفرهای آبی

 

در دشت

بر باد

می رقصم عریان

 

می چرخم..........می چرخم 

 می چرخم

 

خنده هایم

صدای موسیقی را

چون مهی صبحگاهی

بر کوچه های شهر

می پراکند

 

کدورت پنجره ها

به طنازی دخترکان

غبار می شوید

 

گیسوان باد

به خرامیدن لعبتکان

دیوانه وار

در هم می پیچد

 

افتاب می شود

 

وهلهله شادی

بازگشت پرندگان را

چون شکفتن نیلوفران بر باتلاق   ..........!

 

نوید می بخشد 

                                                          پنجشنبه بیست وسوم مهر ماه ۱۳۸۸